Suzanne Compaan heeft haar Onbruikbare Servies ten tijde van corona gemaakt. Het hoefde niet te kloppen, niet mooi te zijn, niet bruikbaar. Sommige delen zijn enigszins te herkennen, zoals een vork of een beker. De borden zijn plat met gaten, de messen zijn geschreven letters. Anderhalf jaar heeft ze eraan gewerkt en het is nu af. Het bestaat uit een paar honderd delen. Elke keer als ze de tafel dekt is het anders. Het servies ontregelt. Niets voldoet aan de regels van een gedekte tafel en toch is het herkenbaar.